محمد عسلي مديرمسئول روزنامه عصرمردم در شيراز روز يكشنبه ۲۹ فروردين در سرمقاله‌اي به بررسي چالش‌هاي سرمايه‌گذاري در فارس پرداخته بود و من هم در يادداشتي خطاب به جناب آقاي عسلي، گوشه‌هاي از وضعيت اقتصادي فارس را به تصوير كشيدم كه در صفحه دوم همان روزنامه روز دوشنبه ۳۰ فروردين‌ماه منتشر شد.  متن اين مقاله به شرح زير است:

فارس بي‌نصيب از سرمايه‌گذار 

سعيد نظري............................................................................................

بسم­الله الرحمن الرحیم
استاد گرامی جناب آقای محمد عسلی
با سلام
سالیانی توفیق رهین راهمان است تا صبح خود را با سرمقاله­های حضرتعالی در روزنامه وزین عصر مردم آغاز کنیم و البته هر از گاهی زبان به نقد و یا تمجید از نگارش حضرتعالی در میان دوستان روزنامه­نگار باز می­کنیم اما این بار خداوند کمک کرد تا نقدمان مکتوب شود و کمی سرمقاله روز گذشته یکشنبه 29 فروردین­ماه «مشکلات سرمایه­گذاری در فارس» را به چالش بکشیم.
جناب عسلی! با شما هم­عقیده­ام که سرمایه­گذاری در استان فارس با چالش­های جدّی روبه­رو است و وضعیت امروز فارس به مثابه خورشیدی است که نمی­توان انکارش کرد اما مثال­های حضرتعالی در باب سرمایه­گذار چندان فراگیر نبود که سرمایه­گذار فقط برج­ساز و پاساژساز نیست.
برابر آمارهای موجود در شهر شیراز حجم بسیار زیاد پاساژسازی و به تبع آن راه­اندازی واحدهای صنفی چندین برابر استانداردهای مورد نیاز متناسب با جمعیت، نوید دهنده چالش­های جدیدی در حوزه شبکه توزیع شهر شیراز و واحدهای صنفی در آینده نزدیک است.


تمرکز شدید مردم شیراز بر ایجاد شبکه­های توزیعی و واحدهای صنفی و تلاش برای خرید مغازه­ها و فروشگاه­های چند صد میلیون  تومانی عملاً غفلت همگان را از حوزه تولید باعث شده است.
متأسفانه سهم استان فارس که 7 درصد منابع ملّی، جمعیتی و سرزمینی کشور را در اختیار دارد، کمتر از 2 درصد در سبد تولید ناخالص ملی به ثبت رسیده است در حالی که استان­های مشابه فارس مثل اصفهان، خراسان، خوزستان و آذربایجان شرقی سهمی بیش از 9 درصد در سبد تولید ناخالص ملی کشور دارند.
نبود استراتژی مشخص توسعه در حوزه­های تولیدی، عمرانی، خدماتی و تفریحی، توازن نامتقارنی را در استان فارس رقم زده است که نتیجه­ای جز نرخ بیکاری بیشتر از متوسط کشور و خروج سرمایه­های مادی و معنوی از استان را به همراه ندارد.
وجود مدیران سنت­گرای بخش دولتی استان فارس که همواره بر شدت بوروکراسی­های اداری افزوده و قدرت ریسک را از سرمایه­گذاران گرفته­اند، نتیجه­ای جز تعطیلی پروژه­های بزرگی چون فولاد نی­ریز، صنایع انرژی­بر لامرد، پتروشیمی­های 8گانه مصوب سفر ریاست جمهوری و بروز بحران در صنایعی مثل مخابرات راه دور ایران و لاستیک دنا و برخی صنایع مواد غذایی فارس نداشته است.
شک نداریم که فارس هم گوشه­ای از خاک ایران اسلامی است، پس چگونه سرمایه­گذار در استان­های اصفهان، خراسان و قم اجازه فعالیت و رشد پیدا می­کند اما در فارس چاره­ای جز فرار ندارد؟
پاسخ این سؤال را در شرایطی که بانک­های فارس مملو از سپرده­های مردمی است، باید در  نوع رفتار مدیران و قالب سیاست­های توسعه­ای جستجو کرد.
دانشگاه­های بزرگ شیراز با حوزه تولید و سرمایه­گذاری بیگانه­اند و صنایعی چون حمل و نقل با اشکال مختلف جاده­ای و هوایی و زمینی و یا صنعت گردشگری جایی در استراتژی نانوشته توسعه فارس ندارند.
افتخار مقام اول در تولیدات گیاهی و باغی را یدک می­کشیم اما صنایع غذایی فارس به رغم مقام اول در کمیت، توان رقابت با صنایع غذایی دیگر نقاط کشور ندارند.
فارس با پالایشگاه شیراز و پتروشیمی مرودشت مهد صنایع نفت کشور است اما امروز بزرگترین مجتمع­های نفتی و گازی و پتروشیمی کشور در استان­های خوزستان و بوشهر استقرار یافته­اند و هیچ رد پایی از صنایع پایین دستی در این استان نمی­توان یافت.
پروژه­های عمرانی فارس به پیمانکاران آذری از خلخال و اردبیل و تهران واگذار می­شود و پیمانکاران فارسی به اجرای آسفالت کوچه­های بن­بست شیراز بسنده می­کنند.
در چنین شرایطی استان فارس قبل از هر اقدامی نیاز دارد از چنگال مدیران و کارشناسان سنت­گرایی که چیزی جز رنگ­های صندلی و میز خود نمی­شناسند، رها شود. مدیران جوان و خوش­فکر جایگزین شده و استراتژی توسعه را مطابق با آمایش سرزمین و چشم­انداز 20 ساله توسعه کشور تدوین کنند و همه نیروهای استان متعهد شوند جدال خود را بر روی دستیابی به اهداف توسعه متمرکز کنند به جای فریادهای وامصیبتا!
بخش خصوصی به جای ذخیره کردن ثروت خود در بانک­های استان، کنسرسیوم­های مالی و مدیریتی بزرگ تشکیل دهد که سرمایه­گذاری در صنایع مادر و بزرگ با چند صد میلیون و چند میلیارد تومان امکان­پذیر نیست و البته صنعت و تولید اهل خود را طلب می­کند.


تجربه 30 سال گذشته و اجرای اصل 44 قانون اساسی امید به سرمایه­های دولت را خاموش می­کند، فارسیان باید خود راهی برای آینده فارس پیدا کنند.
منطقی­سازی سهم فارس در سبد تولید ناخالص ملی همت همگان را می­طلبد، استاندار به تنهایی کاری از پیش نخواهد برد.
رسانه­ها وظیفه­ای دوچندان برای شناخت چالش­ها و آسیب­های توسعه فارس در غیاب بی­توجهی دانشگاه دارند.
جناب آقای عسلی!
حساسیت همکاران روزنامه­نگاری چون حضرتعالی در مسایل توسعه استان را ارج می­نهیم و امیدواریم این بار رسانه­ها نقش بارزتری در تسریع روند توسعه استان فارس بازی کنند.

[ دوشنبه سی ام فروردین 1389 ] [ 2:53 بعد از ظهر ] [ سیمرغ ]
درباره وبلاگ

گرچه از خاکیم و خاک زیر انداز ماست//آسمان کوچکترین بازیچه پرواز ماست
امکانات وب